DAHA isimlerini unutmadık. Hepsi birbirlerine ne de çok
benziyorlardı. Bıyıkları yeni terlemiş civan, yiğit, dağ gibi
delikanlılardı. Kimisinin annesi, kimisinin babası, kimisinin
nişanlısı, kimisinin hanımı veya kimisinin kimsesi... Bekliyordu. Hep
bekleyecekler...
Canımızı, gençlerimizi toprağa yeni verdik. Doğrudur her birinin
kabrinde bir gül olacak. Bahçemsi mezarlarında kanayan rengiyle...
Belki gece bülbül ağaran vakte kadar ağlamayacak ama anneleri bir ömür
boyu ağlayacak. Seher olmayacak onlara, hiç seher olmayacak. Anneleri
için hep zifiri bir karanlık olacak. Kahredici, öldürücü, isyan edici
kurşunların vızıltısı bir ömür takip edecek. Her an gencecik vücutları
vuran kurşunlar annelerin beyninde kalleşçe vızıldayacak.
* * *
Şehitlere ağlanmazmış. Şehit için ağlanmazmış. Kalleşliğe, vicdansızlığa, tuzağa, çaresizliğe ağlanırmış.
Doğrudur şehide ağlanmaz.
Yazının devamı >>>>>
Not,Böylesine güzel yazı için Allah razı olsun hocam...
